مگر به زیاد یا کم بودن جملات است...ایا روضه از این هم غریب تر هست؟

ماه پاره را به دست گرفت و فرمود:

بر حسین منت بگذارید واین کودک را سیراب کنید.

جگرم می سوزد...

یا زهرا(س)

اگر هزاران هزار قرن هم بگذرد،داغت به دل ما تازه است ای پسر فاطمه (س).

شرمنده ایم که زمان یارمان نبود.

چهارده قرن است که نظاره می کنیم اوج تو را در حضیض. 

و هر روز داغت به دل ما تازه تر می شود،

چرا که گل سرشت ما را با حرارت عشق تو پختند.

  و دمادم لحیب آن آتش وجودم را تکه تکه می کند.

.

.

چقدر تو عزیزی ای پسر فاطمه(س).

یا زهرا(س)