غم يار

رفیق

aramejanam — Sat, 28 Jun 2008 22:45:18 GMT

می گذرد این عمر ما و همیشه این اوقات در گردشیم که در پناه صاحب نفسی دل را به مهمانی

محبت بسپاریم و آشیان تنگ دلمان را با نفس گرم آشنایی شریک شویم.

این روزها قصه دلتنگی ما عالمی را پریشان کرده. دیگر رنگ رخساره ما رسوای عالمی شده

است. نیازی به غیب نیست، عیان است داستان آوارگی ما.

بگذریم از حدیث نفس...

مطلب اینگونه بود که مشغله روزگار طاقت نوشتن از ما گرفته بود، اما امروز فراغت کامل دارم

تا دوباره زنده کنم این صفحه ضمیرم را.

می گفت ما زیاد دیده ایم بلای روزگار را، اما دریغ از خود باختن. اما امروز مشاهده احوال تو ای

دوست پریشانم کرد. ما دیدیم طوفان بلا ، اما آن کجا و این قصه ویرانی تو کجا.

باور کنید امروز من خراب تر از همیشه ام، نه برای خود، امروز خراب رفیقم.

یا زهرا(س)

شفیعه محشر

aramejanam — Mon, 26 May 2008 02:03:18 GMT

من از میان خانه تا ستون مسجد آمدم

و دیده ام به چشم خود ، صلابت تو مادرم

میان خانه بودی و، غمین ز هجرت پدر

که ناگهان ،ز پشت در ، صدای کوبشی رسید

یکی به پشت درب بود ، چه نعره ها که می کشید

میان بهت ما همه ، تو قامتت بلند شد

تو با تمام خستگی ، به پشت در در آمدی

ولی به حق مصطفی ، تو از همه سر آمدی

تو آمدی به پشت در و با بلاغت کلام

میان آن نفاق هم ، شدی تو حجت تمام

در آن میانه ناگهان ، قیامتی به پا گرفت

زمین به آسمان رسید ، چو مادرم ندا گرفت

صدا نمود فضه را ، بگیر دختر رسول

شهید شد به پشت در ، سفیر کوچک بتول

یا زهرا(س)

دلتنگ خوبها

aramejanam — Sun, 18 May 2008 20:11:18 GMT

این روزها دلتنگ همه خوبها هستم

همه آنهایی که با یک خوبی ماندگار شدند

و جایی ثابت دارند ، در ذهن مشوش روزگار.

خبرهای بد می رسد ، خارج از تحمل ذهن حساس

این روزها ، حسرت می خورم برای نبود خیلیها

آدمهایی که یک قدم جلوتر بودند

و نگاهشان تا خیلی دورترها می رفت

عادتشان خوبی بود.

و این روزها...

خوب بودن چقدر کم شده است...

در دوردست ها یادم می آید

خنده های مهربان همسایه ها را

و بذل تعارف مهر را.

امروز خانه روبرویی ، یک غریبه بیش نیست.

و سالهاست که برای خوبی سالگرد می گیرند.

این روزها ، مردم نگاهشان سرد است

دنبال آشنا نیست کسی

پشت چهره ها خالی است

همه در هپروت ، غرق در افکار ناتمام

توهم پر کرده اوقات فراغت همه را

آیا خلاصی هست؟

یا زهرا(س)

امان از فراموشی لاله ها

aramejanam — Mon, 05 May 2008 02:51:18 GMT

سخن از قصه و اسطوره نیست

زبان در کام من دنبال یک افسانه نیست

دلم امروز با یک غصه همراه است

وجودم تکه تکه از فراموشی است

سخن از نارفیقان است

و می دانم دلت با من می آید تا بداند قصه این نامرادی را.

* * *

صدا می اید از آن دور ، صدای حمله و جنگ است

صدای غرش دیوانه ای ، کز زور بد مستی

عنان از کف رهانیده و می خواند هماوردی

دلش قرص است ، با رویای پیروزی...

ولی رویای آن دیوانه را تعبیر در خواب است.

شغال و فکر پیروزی ، درون بیشه شیران؟

خدا داند که ممکن نیست...

* * *

نبرد آغاز می گردد...

و جنگی نابرابر از هزاران سو

به یمن جانفشانیها ، نشد نفعی نصیب دشمن غدار

مگر ننگی به پیشانی.

* * *

ولی امروز من مجروحم

دلم پر زخم از نامهربانیهاست.

غم من از فراموشی است.

غریو ناله ام بشنو ، مزن مهری بر این باور

که اینان رفتگان هستند ، که اینان ماندگارانند.

و حرف آخرم ، یک خواهش کوچک

مبادا در پس بازی این گردون

رود از یاد ماها این حقیقت :

" گر نبودند آن سبکبالان ، نبود ایران و ایرانی".

یا زهرا (س)

دوباره تو نیامدی

aramejanam — Thu, 01 May 2008 23:20:18 GMT

رسیده تا به انتها ، کاسه صبر من ولی

به سنت قدیمی ات

دوباره تو نیامدی !

قرار این دل غمین ، نگاه کن چه خسته ام

تمام عمر اندکم ، به پای تو نشسته ام

شکایتی نمی کنم ، که طی شود به هر طریق

ولی چه می شود اگر

تو بشکنی سکوت را

سکوت می کشد مرا...

چه طعنه ها شنیده ام ، برای این نیامدن

نه از زبان دشمنان ، همین کلام دوستان

ولی به رغم این همه

نمی شود خیال من ، خالی از خیال تو

و من برای این خیال

دوباره تازه می کنم ، قرار دیدن تو را.

اگر چه بی حضور تو ، گذشته لحظه های من

دلم گواه می دهد ، به وعده نگاه تو

و من همیشه منتظر

به حسرت همان نگاه !

یا زهرا (س)

حاج احمد متوسلیان

aramejanam — Mon, 21 Apr 2008 01:08:18 GMT

فراموشت کرده ایم...

عادت داریم به این احوال ناخوش روزگار.

یادتان می آید...

بر بالای دستانمان بود، فاتح خرمشهر

با همان لباس که خاکی تر از ضمیر خاک بود

و بلندای نگاهش، که تا مرز جاودانگی می رسید.

و اشاره ای تا دوردستهای ممکن حضور.

اما، حاج احمد...

در هیاهوی کر کننده حقوق بشر

همان بهانهء چپاول مظلومین

مظلومترین سندی، برای همیشه.

و برای ما...

تو یک مبارزی

یک یادگار،

جاوید و بی نشان،

در ذهن پر غرور.

یا زهرا(س)

آیه روشن

aramejanam — Wed, 09 Apr 2008 23:16:18 GMT

به نگاهت سوگند،

که نبودم من از آن طایفه مدعیان

و نه از مردم صد رنگ،

که در تابش یک فرصت خوب،

رنگ دیگر گیرند.

سارقانی که به یک لاف خریدار تو اند.

من نبودم پی یک منطق سخت

یا دلیلی محکم.

در هیاهوی بلند برهان،

بر سر یک اثبات،

من به یک خط فرود آمده از نور،

به یک منطق روشن که طراوت دارد

و به یک صفحه پر از آینه ها دل دادم.

بگذارید بگویند همه

ساده است

و چه می فهمد فرق علیت و معلولی را

بگذارید دلش خوش باشد،

به همان برگ درخت که در آن رنگ خدا می بیند.

پشت کوهی است ، نمی داند هیچ

بگذارید بگویند همه...

چه خیال...

من پر از ایمانم

به همان آینه ها

و همان برگ درخت

که پر از روشنی است.

دل من در پی یک برهان نیست

می رود در پی یک مورچه هم.

می شود در پس پرواز مگس

آیه محکم دید.

پس چه باکی دارم

که بگویند همه

پشت کوهی است ،نمی فهمد هیچ

چه خوشند این مردم

و نمی اندیشند

که همان پشت کوه

محفل خورشید است.

یا زهرا(س)

بوی بهار

aramejanam — Thu, 20 Mar 2008 19:53:18 GMT

بوی گل می رسد از باغچه همسایه

و گل زنبق و یاس

دست در دست همند

مهربانی همه جا منتشر است

آسمان گریه کنان

می فروشد به زمین

دسته داوودی

من به چشم خود دیدم

بلبل شیدا هم

سهم خود را میداد

از زکات خوبی.

و ترک خورد لب غنچه باغ

در پی خنده سخت

و زمین نیز به یمن این روز

منتتشر کرد گل و ریحان را

و پرستوی مهاجر امروز

لانه نو می ساخت

و تنفس می کرد

نفس رحمانی.

باد هم مامور پریشانی عطر.

می برد با خود آب

به دل و ریشه خاک

رحمت رویش را

همه اجزای وجود

غرق در شور تحول بودند

و چرا ما نشویم

متنبه ز دگرگونی فصل

و چرا سر ندهیم

خنده از شوق بهار.

من وتو نیز بیا

همره باغ شویم

اقتدا بر نفس غنچه کنیم

و به همراه پرستو بتکانیم

همه گرد بدی.

رویش خنده شود

جنس مجانی ما

دست در دست فلک

حول یک نور بچرخیم همه

ودل از هر چه بدی،کینه و غم هست،

بشوییم همه.

یا زهرا(س)

انتخاب

aramejanam — Thu, 13 Mar 2008 01:41:18 GMT

سفیر من باید...

دارایی اش افتادگی

قامتش از حداقل ها کمی بلند تر

صدایش از نوع امروز

و فقر را حداقل یک بار میل کرده باشد.

لباسش از جنس مردم

و درد جزو احساس او باشد.

توان، جزو توابع کتابخانه ای او

و حد او در بینهایت ممکن، حقوق برای ۴ سال نشود.

کارهای قبل او تعریفی باشد.

و طوری باشد که

نتوان او را با هر چیزی جمع کرد،

و با هر جریانی همراه.

و آخر اینکه

در فروکش غبار هیاهو

در فردا روزی

گوشی برای شنیدن حرف.

یا زهرا(س)

کریم اهل بیت

aramejanam — Fri, 07 Mar 2008 07:58:18 GMT

دلم را از پرچین غربت و تنهایی رد می کنم و آرام پا در حصار ملکوت می گذارم.

ای ملایکه مقرب و ای نگهبانان حریم غربت !

آیا اجازه می دهید که کبوتر دلم، بال و پرش را به این خاک متبرک کند ؟

آیا مأذونم به نظر بر این آستان ؟

پاکترین سلام به آستانت ای امام مجتبی (ع)

غریبتر و مظلوم تر از تو مگر می شود؟

حتی در کنج خانه برای محبتت خریدار نیست.

چشمانم را اینبار به مهمانی التماس می فرستم،

که گوهر اشک روانه کند برای آن روز که،

همه چشمها گریانند مگر چشمی که برای تو بگرید .

و چه زیبا سرود غم مظلومی تو را!

تا این جگر پاره در بر دیدم هر روز شهادت مکرر دیدم

سوز جگرم ز پشت در شد آغاز روزی که کتک خوردن مادر دیدم

یا زهرا(س)